krytyczny_liber

Remis w Iowa, porażka Republikanów

2012-01-04T14:46:00.000-08:00

W czwartek zakończyły się pierwsze z serii prawyborów partii republikańskiej, które mają wyłonić kandydata Grand Old Party, który w listopadzie zmierzy się w wyborach prezydenckich z Barackiem Obamą – obecnym prezydentem, kandydatem demokratów.

W stanie Iowa pierwsze prawybory zakończyły się remisem. Po 25 proc. głosów zdobyli dwaj skrajni kandydaci – umiarkowany konserwatysta Mitt Romney i czarny koń – ultrakonserwatysta Rick Santorum.

Oficjalnie Romney - były gubernator Massachussetts, zdobył o 8 głosów więcej niż Santorum, ale zamieszanie spowodowane zniknięciem przewodniczącego jednego z okręgów wyborczego i kilkukrotna zmiana ostatecznego wyniku gwarantuje, że wkrótce możemy poznać nowego zwycięzcę prawyborów w Iowa.

W głosowaniu wzięło udział ponad 120 tys. wyborów republikańskich – w USA wyborcy rejestrują się jako wyborcy danej partii – co jest wynikiem znacznie mniejszym od przewidywań prawicy. Brak entuzjazmu wśród republikanów i rozproszenie głosów umacnia odradzającą się silną pozycję Baracka Obamy. W ostatnim sondażu Gallupa obecny prezydent – pierwszy raz od wielu tygodni – miał więcej zwolenników niż oponentów.

Trzecie miejsce w Iowa zajął kongresmen z Teksasu Ron Paul (21 proc.), czwarte - były przewodniczący Izby Reprezentantów New Gingrich (13 proc.). Piąty był gubernator Teksasu Rick Perry, którego widziano jako głównego kontrkandydata Romneya. Perry pogrążył się jednak licznymi gafami w wystąpieniach telewizyjnych i obecnie rozważa swoje wycofanie z wyścigu, co z pewnością umocniłoby pozycję Santoruma, który podobnie jak Perry podkreśla znaczenie religii chrześcijańskiej.

Kolejnym atutem Santoruma może być poparcie jakiego udzielił mu medialny magnat Rupert Murdoch. Tym bardziej, że były senator z Pensylwanii nie dysponuje takimi potężnymi funduszami jak Mitt Romeny.

Z maratonu prawyborów wycofała się Michelle Bachmann, przywódczyni ultrakonserwatywnej Tea Party, która poniosła sromotną porażkę w Iowa. Kolejne prawybory w stanie New Hampshire w przyszłym tygodniu. Dotychczasowe sondaże dawały Romney’owi 40 proc. poparcia, lecz po zaskakującym wyniku w pierwszym głosowaniu, były gubernator Massachussetts nie może być pewny wygranej.

Obama: Polska może stać się światowym liderem

2011-05-28T07:08:00.000-07:00

Prezydent Stanów Zjednoczonych Barack Obama, będący pierwszy raz z wizytą w naszym kraju, udzielił jedynie jednego wywiadu. Szczęście uśmiechnęło się do platformy blogerów Salon24.pl. Z prezydentem USA rozmawiał Igor Janke.

Wywiad został pierwotnie opublikowany na stronie Salon24.pl

- Panie prezydencie, w trakcie swojej kampanii intensywnie korzystał pan z mediów społecznościowych. Teraz podczas podróży po Europie, jedyny wywiad na który się Pan zgodził, to ten dlaSalon24, platformy blogowej, medium społecznościowego. To przypadek? Czy wierzy Pan, że media społecznościowe są bardziej efektywne? Jak Pan widzi przyszłość mediów społecznościowych?

- Oczywiste jest, że to kierunek, w którym zmierza informacja i komunikowanie się. Telewizja jest ciągle bardzo silna. Drukowane media są ciągle bardzo ważne. Ale jeśli spojrzymy na zachodzące zmiany generacyjne, widzimy, że młodzi ludzie pozyskują informacje przez media społecznościowe. One dają młodym ludziom siłę do organizowania się, do mobilizowania się, do zajmowania się różnymi sprawami, wspierania różnych rozwiązań, czy obrony konkretnych spraw. Niezwykle ważna jest elastyczność i prędkość działania mediów społecznościowych. Wdzieliśmy, co działo się w Egipcie dzięki takim mediom społecznościowym, podobne rzeczy widzimy zresztą na całym świecie. To może być niezwykłe narzędzie dla obywateli do ponownego angażowania w sprawy publiczne i do tego, by mogli kontrolować rządzących, by mogli rozliczać ich z tego, co mówią.

- Stany Zjednoczone i Polska były postrzegane jako strategiczni partnerzy. Część ekspertów twierdzi, że te relacje w ostatnich latach stopniowo się pogarszały. Dlaczego tak się stało?

- To kompletnie nieprawdziwe twierdzenie. Nasze relacje wcale się pogorszyły. Nasza współpraca w sprawach bezpieczeństwa nigdy nie były tak dobra, jak teraz. Jesteśmy silnym sojusznikami i członkami NATO. Nowy plan strategiczny przygotowany dla NATO przewidział stworzenie planów ewentualnościowych (konkretne plany działania na wypadek inwazji z zewnątrz – przyp. IJ) , których nigdy wcześniej nie było. Dzisiaj ogłoszę porozumienie dotyczące obecności oddziału lotniczego w Polsce. Pierwszy raz będziemy mieć rotacyjną obecność sił powietrznych w Polsce. Kontynuujemy razem prace nad tarczą antyrakietową. Polska pozostaje naszym kluczowym sojusznikiem. Wzrost znaczenia Polski w Europie, który symbolizuje nieodległa polska prezydencja w Unii, oznacza, że nasza współpraca będzie jeszcze silniejsza w przyszłości.

- W Polsce ludzie często narzekają, że Ameryka mogłaby dla nas więcej robić. Ale ja zapytam inaczej: Co Polska może zrobić dla Ameryki? Potrzebujecie jakiejkolwiek pomocy od nas?

- Jedną z najważniejszych rzeczy, jaką Polska może robić i robi dla nas, jest służenie jako znakomity model demokracji i silnej gospodarki rynkowej. Polska jest w pełni zintegrowana z Europą. Ostatniej nocy jadłem kolację z prezydentem Komorowskim i wszystkimi prezydentami z Europy Środkowej i Wschodniej. Było budujące obserwować, jak bardzo inne państwa spoglądają na Polskę jako przykład bardzo udanych reform. To jest bardzo ważne dla Stanów Zjednoczonych. Bo jeśli Europa jest zintegrowana, pokojowa i zamożna, to jest to bardzo dobre dla nas, dla naszego bezpieczeństwa i dobre dla ogólnoświatowej gospodarki.

- Po tragedii smoleńskiej, katastrofie, w której zginął polski prezydent i wielu ważnych Polaków, nasza klasa polityczna i niemal całe polskie społeczeństwo stały się bardzo podzielone, jak nigdy przedtem. Napięcia są bardzo duże. Co by Pan doradził polskim przywódcom po obu stronach, by mogli zjednoczyć cały naród wokół najważniejszych spraw dla naszego kraju?

- Myślę, że wy Polacy powinniście przede wszystkim spojrzeć wstecz i docenić, jak daleko zaszliście w tak krótkim czasie. Przez dwadzieścia pięć lat mogliście przejść od państwa, które miało słabą gospodarkę i olbrzymie ograniczenia polityczne do otwartego społeczeństwa i państwa z silną gospodarką rynkową, której zazdrości wam wielu innych w Środkowej Europie. Jesteście jedynym krajem, który nie przeszedł recesji podczas ostatniego kryzysu finansowego. W porównaniu z innymi krajami ciągle macie niskie bezrobocie. Demokracja jest czasem trudna, ludzie się kłócą, tak już jest. Winston Churchill kiedyś powiedział, że demokracja jest najgorszą formą rządu, jeśli nie liczyć wszystkich innych form, których próbowano od czasu do czasu. Myślę, że Polacy powinni czuć się dumni. Powinni zrozumieć, że jeśli będą zjednoczeni i jeśli dalej będą tak się rozwijać przez następne dwadzieścia pięć lat, Polska będzie liderem nie tylko w Europie, ale i na świecie.

- Chciałbym zapytać o reset z Rosją. Kilka dni temu rozmawiałem z senatorem Johnem McCainem, także dla Salon24.pl. Powiedział on, że nie widzi żadnych dobrych skutków zmiany polityki wobec Rosji. Jeśli miałby Pan cofnąć czas, zrobiłby Pan to jeszcze raz?

- Jak najbardziej tak. Jeśli zapytacie o to polskich przywódców, oni powiedzą, to był dobry ruch. To zredukowało napięcie w regionie. Ostatniego wieczoru, kiedy rozmawiałem z innymi przywódcami ze Środkowej i Wschodniej Europy, mówili, że czują się bardziej bezpieczni, ponieważ, czują, że Rosja jest mniej agresywna i bardziej zorientowana na Zachód niż była dwa czy trzy lata temu. Rosja bardzo współpracowała z nami w ostatnim czasie. Mamy redukcje zbrojeń w obu krajach. Nie ma dowodów na to, by zmniejszyło się bezpieczeństwo. A jest zdecydowanie mniejsze napięcie. I to jest dobre dla wszystkich.

- Dziękuję za rozmowę.

Wywiad został pierwotnie opublikowany na stronie Salon24.pl

Podwyżka cen biletów w stolicy niższa niż pierwotnie zakładano

2011-04-21T05:24:00.000-07:00

Po doniesieniach "Rzeczpospolitej" i "Życia Warszawy" o sporych podwyżkach cen biletów komunikacji miejskiej w sieci rozpoczęła się akcja protestacyjna. Grupa "Nie dla drastycznych podwyżek cen biletów w Warszawie" na portalu facebook posiada już ponad 50 tys. członków - ich liczba rośnie z godziny na godzinę.

Ratusz od samego początku próbuje studzić nastroje i dementuje doniesienia prasy. Według najczarniejszego scenariusza, docelowo w 2014 r., płacilibyśmy 100 proc. więcej za korzystanie z transportu publicznego niż ma to miejsce obecnie.

- Przewidujemy podwyżki, ale nie aż takie. To nieaktualna wersja zmian, jedna z wielu, którą rozpatrujemy - powiedział "Gazecie" Marcin Ochmański z biura prasowego ratusza.

Pojawiają się doniesienia, że ratusz celowo podał maksymalną podwyżkę - przepisy zabraniają przekraczania skali podwyżki uzgodnionej ze związkowcami, aby w późniejszych rozmowach ze związkami zawodowymi postawić na wzrost cen biletów rzędu 50-80 proc.

Nowe wyższe stawki są nieuniknione ze względu na szeroki zakres prac nad rozwojem komunikacji miejskiej w stolicy, z naciskiem na drugą linię metra. - Chcemy przedłużać tunele według wariantu ateńskiego: trzy stacje w kierunku Targówka i cztery w stronę Bemowa. A jeśli nie będzie na to pieniędzy, to najpierw na Targówek - zapowiada dyrektor Ruta. Końcowy przebieg trasy na Bródnie (czy przez Zacisze do stacji Rembielińska, czy raczej w stronę Zielonej Białołęki) miałby zostać wybrany po dodatkowych analizach - wyjaśnia dyrektor Zarządu Transportu Miejskiego Leszek Ruta.

Zmiany cen biletów powinni nastąpić w trzech etapach - do czego radnych namawia ZTM - od 1 września 2011 r., od 1 stycznia 2013 r. i od 1 stycznia 2014 r. - W dalszym ciągu mimo wzrostu cen nasze bilety 30-dniowe będą należeć do najtańszych w Polsce. Nie chcemy też likwidować biletów 20-minutowych - zapewnia. W Krakowie miesięczne już teraz kosztują 94 zł, we Wrocławiu - 98 zł, w Poznaniu - 101 zł. W dodatku nie obejmują kolei miejskiej - dodaje Ruta.

Na obronę ZTM-u należy podkreślić, że ostatnio wzrost cen biletów nastąpił trzy lata temu. Wpływy z biletów przed podwyżką pokrywają tylko 30 proc. jej kosztów. Leszek Ruta: - Uważam, że lepiej robią to kolejarze, którzy co roku zarządzają podwyżkę o kilka procent.

Wokalista legendarnej grupy Led Zeppelin zagra w Warszawie!

2011-03-08T06:37:00.000-08:00

Robert Plant, wieloletni frontman rockowego zespołu Led Zeppelin odwiedzi Warszawę w sierpniu w ramach europejskiej trasy promującą najnowszy, solowy album artysty "Band of Joy".

Pomimo łagodnego brzmienia na ostatnich autorskich płytach Planta, fani klasycznego rocka znają angielskiego artystę głównie za sprawą jednego z najbardziej kultowego zespołów w historii muzyki - Led Zeppelin. Pionierzy hard rocka znani się z takich dzieł jak "Stairway to heaven", "Whole Lotta Love" czy "Ramble On" i wielu, wielu innych. Choć próżno spodziewać się wykonana któregoś z tych utworów podczas występu Roberta Planta na Torwarze, to niespecjalnie trzeba do niego przekonywać miłośników starego, dobrego rockowego brzmienia.

"Słodki, elegancki folk, który niezmiennie kołysze jak wrota szatana" - taki słowami ocenił 'Band of Joy' prestiżowy magazyn muzyczny Rolling Stone. Album wyprodukowali Plant i Buddy Miller (także gitara i wokal), a występują na nim: Patty Griffin - wokal, Darrell Scott - multiinstrumentalista/wokal; Byron House - bas/wokal; Marco Giovino - perkusja/wokal.

Rewelacyjny występ Lewandowskiego. BVB coraz bliżej mistrzostwa!

2011-03-05T01:36:00.000-08:00

W "polskim meczu" 25. kolejki Bundesligi - Borussia Dortmund pokonała FC Koeln 1:0 po bramce Roberta Lewandowskiego. Były piłkarz Lecha Poznań zaliczył jeden ze swoich najlepszych występów w niemieckiej lidze.

Drużyna Jürgena Kloppa coraz większymi krokami zmierza po siódmy tytuł mistrza Niemiec. W poprzedni weekend w niezwykle ważnym spotkaniu jedenastka z Dortmundu pokonała na wyjeździe Bayern Monachium. Po dzisiejszym zwycięstwie nad FC Koeln na Singal Iduna Park, Borussia z 61. punktami wyraźnie prowadzi w lidze.

W 19. wygranej podopiecznych Kloppa, spory udział miał polski napastnik Robert Lewandowski, który zdobył jedyną bramkę w tym spotkaniu. Polak wpisał się na listę strzelców tuż przed przerwą w 44. minucie meczu. Dla byłego piłkarza poznańskiego Lecha było to szóste trafienie w niemieckiej lidze.

Lewandowski zaczął mecz w podstawowej jedenastce, podobnie jak inny polski reprezentant Łukasz Piszczek. Były napastnik Lecha Poznań od początku spotkania był bardzo aktywny. Agresywnie walczył o piłkę i miał sporo okazji podbramkowych.

Pod koniec drugiej części spotkania Lewandowski miał dwie dobre szanse do zdobycia kolejnych bramek, niestety w obu przypadkach rewelacyjnie interweniował bramkarz gości Michael Reising. To właśnie dzięki świetnej grze reprezentanta Niemiec drużyna z Koeln straciła tylko jednego gola.

W drugiej połowie na boisku pojawił się kolejny z naszych reprezentantów - Kuba Błaszczykowski. W FC Koeln pauzowali natomiast zarówno Peszko jak i Matuszczyk - obaj są kontuzjowani.

Drużyna z Dortmundu ma obecnie piętnaście punktów przewagi nad drugą drużyną w tabeli - Bayerem Leverkusen, który zmierzy się w sobotę z VFB Wolfsburg - pewnym krokiem zmierza po siódme w swojej historii zwycięstwo w Bundeslidze. Do końca sezonu pozostało 10 kolejek, ale zważywszy na formę zawodników BVB, kwestia mistrzostwa Niemiec jest już niemal przesądzona.

Dopalacze

2010-10-13T11:33:00.000-07:00

Czym są owe dopalacze, o których tyle się niestety mówi? Niczym innym jak mieszanką związków chemicznych, które nie są zakazane przez prawo. Coś jak lekarstwa, z tą różnicą, że oficjalnie producenci i handlarze dopalaczy z przymrużeniem oka instruują klientów, że jest to towar wyłącznie kolekcjonerski, który nie nadaje się do spożycia - przez co nie muszą oni podawać składu chemicznego oraz informować o skutkach ubocznych produktu. Można by powiedzieć twarde prawo rynku - jest popyt, jest i podaż, bez względu na konsekwencje. Tym bardziej, że dopalacze są dozwolone wyłącznie dla osób pełnoletnich. W czym więc problem?

1. Walka rządu z wiatrakami

W gorącym okresie wyborczym - który zaczął się w czerwcu br. i potrwa do wiosny - każde populistycznego działanie polityków, wizerunkowe szarże rządu i bezlitosne rozprawianie się z 'wrogami społeczeństwa', niezwykle silnie oddziaływuje na wyobraźnie milionów wyborców. "Nie może być tak, że ktoś sprzedaje truciznę zagrażającą życiu i zdrowiu ludzi, szczególnie dzieci i że państwo jest bezradne tylko dlatego, że on (właściciel sklepu z dopalaczami - PAP) naklei na produkcie informację, że to nie jest środek spożywczy" - powiedział premier Tusk dla Polska The Times.

Całkowita zgoda. Pytanie dlaczego nagle i tak gwałtownie zaczęto wojnę z dopalaczami? Przypadki zgonów po spożyciu owych kolekcjonerskich substancji, o których informowały media, mogą być próbami samobójczymi. Dlaczego sprzedaż alkoholu nieletnim lub śmiertelne zatrucia po spożyciu kilku głębszych wśród nastolatków nie jest obecnie na świeczniku i rząd nie zajmują się tą sprawą z całą surowością prawa? Po pierwsze temat dopalaczy jest świeży i przez to lepiej zapada w pamięci. Po drugie w naszym kręgu kulturowym picie alkoholu, szczególnie tego mocnego, nie jest niczym niezwykłym, żeby nie powiedzieć normalnym. Pije się przy każdej uroczystości, przy rodzinnych spotkaniach, dla relaksu itd. Pijąca młodzież też już nikogo nie dziwi. "Dziś dopalacze okazyjnie może brać kilka, maksymalnie kilkanaście procent nastolatków. Dla porównania - alkoholu próbuje 80 proc. młodzieży, marihuany 25 proc. - donosi Polityka.

2. Dopalacze widmo

Temat substancji psychoaktywnych rożnego pochodzenia, nie jest tematem nowym. Nie od dziś młodzież, bohema artystyczna czy wszyscy inni zainteresowani wyostrzają swoje zmysły za pomocą związków chemicznych. Pokolenie dzisiejszych czterdziesto-, pięćdziesięciolatków z uśmiechem na twarzy wspomina młodzieńcze lata w których wąchało się popularne wówczas kleje czy rozpuszczalniki. Byłe one znacznie łatwiej dostępne i tańsze niż tradycyjne narkotyki, co tłumaczy ich zamierzchłą sławę. Obecnie ich miejsce zastąpiły tzw. dopalacze.

Ciężko sobie wyobrazić sytuację w której przed każdym smartshopem w Polsce będzie stała dwójka policjantów lub strażników miejskich. A nowo powstają sklepy będą hucznie zamykane, a ich właściciele aresztowani w świetle kamer. Od razu na myśl przychodzą niechlubne czasy publicznego-cywilnego uśmiercania za sprawą ministra Ziobry.

Co można zrobić, aby ograniczyć marginalny problem dopalaczy? Można by obłożyć go akcyzą i czerpać z tego korzyści dla budżetu państwa, podobnie jak ze sprzedaży alkoholu czy wyrobów tytoniowych. W czasach kryzysu gospodarczego niegłupie wyjście z sytuacji, ale po takiej ogromnej fali demonizacji dopalaczy jaka przelała się przez większość polskich mediów, trudno liczyć na takie posunięcie ze strony rządu.

Drugim rozwiązaniem może być dekryminalizacja miękkich narkotyków. Młodzi ludzie mając świadomość, że nie grożą im trzy lata pozbawienia wolności za kilka gramów marihuany, z pewnością wybiorą jointy niż dopalacze, które nie zawsze dają pożądany efekt. Po drugie większość konsumentów popularnej 'maryśki' wie czego może się spodziewać po jej wypaleniu, podobnie jak lekarze, którzy w przypadku zatrucia po spożyciu dopalaczy działają po omacku i odtruwają pacjentów intuicyjnie. Po trzecie legalne posiadanie marihuany odciążyłoby organy ścigania i nie pchałoby do więzień młodych, niewinnych ludzi, którzy obecnie są stawiani w jednym rzędzie z handlarzami narkotyków.

Z doświadczenia wiadomo, że w czasie wyborczym możemy spodziewać się jeszcze innego rozwiązania kwestii dopalaczy. Można mieć pewność, że cokolwiek zrobi rząd, będzie to miał poklask społeczny. W końcu na tym im najbardziej zależy.

Big Four

2010-06-17T09:55:00.000-07:00

Historyczny występ wielkiej czwórki trash metalu, to już przeszłość. Warszawski koncert w ramach festiwalu Sonisphere przeszedł do historii. Pozostały po nim niesamowite wspomnienia, pozytywne naładowanie ciężkim brzmieniem oraz liczne i rozległe fizyczne obrażenia.

Na lotnisko bemowskie dotarłem wraz z Grześkiem chwilę po 17stej. Ominął nas całkowicie występ Behemota - chociaż osobiście niespecjalnie mnie interesował. Później chwilę posłuchaliśmy Anthraxu, który rozgrzał już fanów spragnionych trochę trashowego grania. Ponadto nie musiałem ładować się w pogo, bo ten zespół widziałem już live w zeszłym roku na Sonisphere w Niemczech. Dlatego też dla mnie właściwy festiwal zaczął się od Megadeath.

Osobiście nie jestem ich fanem i nie oni spowodowali, że kupiłem bilet na ten festiwal. Pomimo dość średniego występu - strasznie słabo było słychać wokalistę - Dave'a, pogo w drugim sektorze zaczęło się na dobre. Biorąc pod uwagę fakt, że słońce było jeszcze wysoko, można tylko sobie wyobrazić ten widok szalejących, spoconych i zadowolonych fanów metalu.

I tak po dobrej rozgrzewce, nadszedł czas na Slayera. Ich występu byłem bardzo ciekaw, ponieważ są uznawani za zespół nr 2 w Big Four. Piekło, które nam zaserwowali było niedopisania. Energia, która spływała wprost ze sceny na poszczególne sektory powodowała liczne siniaki na moich piszczelach, obtarcia na łokciach - and last but not least - uderzenie z glana w szczękę, które nadal intensywnie odczuwam. Lekko przerażony faktem, że każdy kolejny kawałek Slayera coraz bardziej rozkręcał ludzi w moim sektorze, postanowiłem się ewakuować. Jeden wymowny gest do kilku długowłosych fanów i już płynąłem nad tłumem w kierunku bramek. Uczucie niesamowite. Szczególnie gdy ochrona nie zdąży i lądujesz na ziemi...

Lekkie oszołomienie spowodowane nagłym upadkiem, zostało sowicie wynagrodzone w postaci dwóch piw i już mogłem powrócić do gry. Jeszcze mała wizyta tam, gdzie król chadza piechotą i ponownie byłem w piekle. Zegar powoli wybijał godzinę zero - 21sza, czyli czas na koncert Metalliki, drugi w moim życiu.

Jak przystało na gwiazdę rocka, wyszli z małym opóźnieniem. Tradycyjnie zaczęło się od Ecstacy of Gold, które od lat zwiastuje wyjście na scenę czwórki z San Francisco. Później energiczne Creeping Death i zabawa zaczęła się na dobre. Kolejno zagrali For whom the bell tolls, Fuel, The Four Horsemen, Fade To Black, That Was Just Your Life, Cyanide, Sad But True, Welcome Home (Sanitarium), All Nightmare Long, One, Master Of Puppets, Blackened, Nothing Else Matters, Enter Sandman, Stone Cold Crazy, Hit The Lights, Seek and Destroy.

Setlista bardziej dynamiczna niż w zeszłym roku. Dlatego też miałem wrażenie, że koncert trwa dosłownie z półgodziny. Mimo to byłem pod ogromnym wrażeniem ich występu i zachowania publiczności. Ogłuszające - 'Master, master' słyszane pewnie było nie tylko na całym Bemowie. Zapewne podobnie było przy 'Seek and destroy', które tradycyjnie zakończyło występ Metalliki.

Liczba fanów, która pojawiła się wczoraj na Bamowie, wprawiła Jamesa we wzruszenie, a swój podziw Robert wyraził jednym, charakterystycznym słowem - zajebiście, które strasznie nas rozbawiło. Osobiście tez miałem wrażenie, że morze ludzi było trochę bardziej rozległe niż trzy tygodnie wcześniej na AC/DC.

Mundial dzień 1wszy.

2010-06-11T09:15:00.000-07:00

Za nami hałaśliwe otwarcie 19stych Mistrzostw Świata w piłce nożnej. Za nami również pierwszy mecz - RPA kontra Meksyk. Jak na początek mundialu oglądaliśmy dość ciekawe widowisko - wiele szybkich akcji, bramki, kartki i ogłuszające wuwuzele - kolorowe trąbki, które są nieodzownym atrybutem afrykańskich kibiców. Czytałem, że na Twiitter.com kibice skarżyli się, że potężny hałas powodowany właśnie przez wuwuzele, zagłusza komentatorów telewizyjnych i żądają oni ich ograniczenia/zakazania.

Samo spotkanie, w którym Meksykanie mieli przewagę, mogło się podobać. Sam trzymałem kciuki za gospodarzy, nawet na nich postawiłem. W mojej przedmundialowej symulacji RPA doszła aż do ćwierćfinałów. Jeśli chcą osiągnąć taki sukces, muszą wykorzystywać sytuacje podbramkowe, takie jak ta z 90 min., kiedy po długim podaniu, sam na sam z brakarzem wyszedł Parker.

Piłkarze biorący udział w turnieju nie mogą przynajmniej narzekać na pogodę. Teraz w południowej Afryce jest zima, więc temperatura oscyluje wokół 20st. Celsjusza. Natomiast nocą słupek rtęci pokazuje kilka stopni. Zawsze to lepiej niż potworne upały, jakie panują w Polsce.

Już o 20stej Francja kontra Urugwaj. Czy Henry zagra od pierwszej minuty?

Miesiąc z życia

2010-06-10T06:03:00.000-07:00

Nie wiele rzeczy na świecie, w sensie pozytywnym naturalnie, potrafi skupić uwagę na sobie miliardów ludzi z wszystkich kontynentów, jak Mistrzostwa Świata w piłce nożnej. Nawet Letnie Igrzyska Olimpijskie nie wywołują tylu emocji, nie wprawiają ludzi w stan euforii czy nie zamieniają całych miast w kolorowe i głośne centrum sportu.

U nas niestety, za sprawą naszych dzielnych orłów, nie będziemy w pełni odczuwać piłkarskiej gorączki, ale mimo to większość kibiców znalazła już 'swoją' drużynę, której będzie wiernie kibicowała. Dla mnie są to Niemcy i mogę w ciemno obstawiać, że szybko z turnieju nie odpadną.

Dla jednych miesiąc sportowego święta, dla innych - nie fanów, osób dla których piłka kopana jest neutralna, z pewnością okres w którym będą zewsząd otaczani ciągłymi transmisjami, gorącymi komentarzami piłkarskich fanatyków, kolorowymi flagami itp. My, kibice czekamy na taką okazję cztery lata, dlatego też inni powinni przeczekać ten miesiąc. Następne piłkarskie szaleństwo dopiero za dwa lata. Chcąc nie chcąc będzie one najbardziej wszechogarniające ze wszystkich dotychczasowych, przynajmniej dla nas, Polaków i Ukraińców - Euro2012.

Nie matura, lecz chęć szczera.

2010-05-11T03:09:00.000-07:00

"Nie matura lecz chęć szczera zrobi z Ciebie oficera" śpiewa wokalista punk-rockowego zespołu Farben Lehre. Twórcy tego utworu chcieli wyrazić przekonanie, że nie ważne są papierki i egzaminy, a determinacja w dążeniu do celu. Jak najbardziej słuszne rozumowanie. Dziś natomiast można te słowa odczytać zgoła odmiennie. Matura nie zrobi z nikogo oficera, bo jest na żenująco niskim poziomie.

W Polsce jest więcej studentów niż we Francji, choć jest nas Polaków ok. 20 mln mniej niż Francuzów. W dużej mierze jest to spowodowane tym, że matura dla nikogo nie stawi problemu, nie wymaga ona poświęcenia przez trzy lata nauki w liceach czy cztery lata w technikach. Obecnie wystarczy poświęcić dwa-trzy tygodnie na powtórkę w kwietniu i można śmiało liczyć na dobry wynik w maju.

Aby częściowo odwrócić ten niebezpieczny trend, powrócono po wielu latach do obowiązkowego egzaminu z matematyki. Twórcy tego pomysłu przekonywali, że za parę lat zabraknie w naszym kraju inżynierów, więc jest to krok niezbędny aby temu zapobiec. Strach pomyśleć co się stanie, gdy zabraknie w Polsce duchownych. Aby jednak nie wprowadzać ogromnego zamieszania i nie narażać się na protesty młodzieży, przywrócenie matematyki ogłoszono z kilkuletnim wyprzedzeniem, a w szkołach rozpoczęła się mozolna walka z królową nauk.

W obawie o wynik matur z matematyki i o jej przyszłość w kolejnych latach, postanowiono, że powracający po latach przedmiot (ostatni raz obowiązkowo zdawano ją w 1981r. - pozdrowienia dla mamy :D) nie może być trudny do zdania. Nie jestem orłem z maty, więc mi osobiście trudno jest ocenić tegoroczne zadania z matematyki. Lecz eksperyment Gazety Wyborczej nie pozostawia złudzeń co do jej poziomu trudności - http://bit.ly/9xVtvT. W skrócie wygląda to tak: gimnazjaliści wcielili się w rolę maturzystów zdających niepopularną 'matmę'. Wynik: żaden z gimnazjalistów nie oblał egzaminu. Niestety matematyka, to tylko wierzchołek góry lodowej.

Z językiem polskim nie jest lepiej. O maturach ustnych nie wspomnę, bo to uwłacza wszystkim maturzystom - kupowanie prac maturalnych jest powszechne i wszyscy - uczniowie, rodzice i nauczyciele świetnie sobie zdają z tego sprawę. Wystarczy wyrecytować kupiony tekst przed komisją, odpowiedzieć na parę pytań i po sprawie. Osobiście moją prezentację maturą napisałem w dwa dni - choć przyznam, że wcześniej przeczytałem wszystkie książki zawarte w bibliografii - zdałem na 100 proc. Kiedy słucham jak wyglądała matura z 'polaka' x lat temu, to wiem, że miałbym problem ze zdaniem, nie mówiąc o powtórzeniu mojego wyniku. Najlepsze w ustnych maturach jest to, że w większości wypadków, wyniki z tych egzaminów NIE są brane pod uwagę w rekrutacji na studia...

Na szczęście część pisemna jeszcze jest brana. To poniekąd tłumaczy dlaczego tzn. czytanie ze zrozumieniem, jest tak naprawdę testem na inteligencję na poziomie Forresta Gumpa.

http://www.dziennik.pl/wydarzenia/article372909/To_nie_matura_a_sprawdzian_z_czytania.html

http://www.dziennik.pl/wydarzenia/article372911/Tylko_idiota_by_oblal_taki_test.html

Dwa przykłady, gdyby ktoś się zastanawiał, co mam na myśli.

I na sam koniec, deser - WOS. Dlaczego aż akurat ten przedmiot? Gdyż sam go zdawałem w 2006r. i poprawiałem rok temu. Nie ma co ukrywać, jest najbliższy mojemu sercu. Z tegorocznego WOSu - poziom podstawowy. Zadanie nr. 17.

Po takiej maturze nie dziwią później sytuacje na jednej z lepszych uczelni w Polsce, gdy egzaminator słyszy, że 'USA sprzedały 60 tys. lotniskowców', albo 'Gorbaczow był poetą'...

Chcąc nie chcąc, trzeba zreformować maturę, bo póki co mamy groteskę. Jeśli nie mamy własnych pomysłów jak wybrnąć z tej sytuacji, warto się przyjrzeć innym. W Baden-Wittenbergi w Niemczech (każdy land na swój system szkolnictwa) na wynik matury składają się nie tylko oceny z egzaminów, ale także oceny z końcowe z ostatniej klasy (także oceny końcowe na półrocze). Takie rozwiązanie sprawia, że po pierwsze ranga matury wzrasta, bo uczniowie muszą na jej wynik pracować co najmniej 10 miesięcy. Po drugie klasa maturalna nie jest olewana, mówiąc kolokwialnie, jak w Polsce. W przypadku, gdy oceny końcowe z przedmiotów nie są uwzględniane przy rekrutacji na studia, wystarczy przejść liceum - nawet na słabych ocenach, zdać maturę i można liczyć na studia. Trudno się później dziwić, że matura, zwana także egzaminem dojrzałości, nie jest dla pracodawców żadnym wyznacznikiem wiedzy. W Niemczech jest.

Republikański Obama?

2009-02-06T03:30:00.000-08:00

Parę dni temu na przewodniczącego Komitetu Narodowego Partii Republikańskiej został wybrany pięćdziesięcioletni Micheal Steele – były zastępca gubernatora stanu Maryland, z wykształcenia prawnik z prestiżowego Georgetown w Waszyngtonie. Nie byłoby nic w tym nadzwyczajnego gdyby nie fakt, że Steele jest Afroamerykaninem.

Podstawowe pytanie brzmi – czy nastąpiły aż tak ogromne zmiany w Partii Republikańskiej, która dotąd kojarzona była z WASP – white anglo-saxon protestant? Czy może, co wydaje się bardziej prawdopodobne, prawa strona amerykańskiej sceny politycznej, potrzebuje na gwałt nowej, świeżej osobowości, najlepiej innego koloru skóry? Obawy Republikanów nie są bezpodstawne, gdyż jak pokazały ostatnie wybory prezydenckie popularność ich partii stopniała do 20-30 proc. poparcia, czego najlepszym wyrazem była porażka duetu McCain-Palin.

Nawet jeśli wysunięcie Steele’a przed szereg to głównie zabieg marketingowy, to można spodziewać się pewnych zmian, o czym wspomniał były wicegubernator Maryland w swojej inauguracyjnej mowie - „Chciałbym powiedzieć zarówno naszym przyjaciołom jak i przeciwnikom, że jako partia chcemy być coraz bliżej ludzi, chcemy być częścią ich życia i jesteśmy gotowi pokonać wszystkich tych, którzy będą blokować zmiany”.

Imponujące wydają się być także cele jakie postawił przed sobą i Republikanami - „Zamierzamy znów wygrać na północnym-wschodzie, zamierzamy kontynuować naszą dobrą passę na południu, zamierzamy wygrać z falą niezadowolenia na środkowym-zachodzie. Na koniec zaś wygramy na wschodzie”.

Micheal Steele’a – wygrał zdobywając 91 na 168 głosów – to także wyraźny sygnał dla wyborców, że Partia Republikańska nie stoi w miejscu i otrząsnęła się już po listopadowej porażce. Niewykluczone, że Steele będzie jednym z republikańskich kandydatów na prezydenta w następnych wyborach, co będzie znaczącą alternatywą dla wyborców afroamerykańskich, latynoskich, a także tych, którzy głosowali na Obamę tylko by wyrazić niechęć do polityki George’a W. Busha.

Co z tymi mediami?

2009-01-13T12:47:00.001-08:00

Święta Bożego Narodzenia spędzane poza Warszawą w małej miejscowości mają ten plus, że można naprawdę odpocząć od szybkiego tempa życia i zgiełku informacyjnego. Chcąc nie chcąc przychodzi czas, gdzieś na przełomie 27 i 28 grudnia, kiedy wypadałoby "powrócić do świata żywych" i włączyć tv tudzież zajrzeć na portale informacyjne. Nieświadom globalnych i całkiem lokalnych wydarzeń, po tygodniowym psychicznym odpoczynku włączyłem telewizor. Najpierw BBC. Ku mojemu przerażeniu słyszę o drastycznym zaostrzeniu się konfliktu na Bliskim Wschodzie. Przez dłuższy czas nie odrywam wzroku od ekranu. Potem z ciekawości zmieniam na CNN - też o wojnie. To samo na Euronews i France24. Podobnie było na niemieckich kanałach informacyjnych. Włączam TVP Info - aż akurat zaczęły się informacje. Pierwszy news(?) to nie koflikt w strefie Gazy, ale ok. 10 minutowa rozmowa, a właściwie monolog jakieś posłanki PiS nt. niemieckich roszczeń, Steinbach itp. Nie mówiąc już o tym, że jak na przedstawicieli Prawa i Sprawiedliwości przystało, to co mówiła owa posłanka nie miało wiele wspólnego z prawdą, to co za idiota zaprosił ją do studia i umieścił na "jedynce" - pierwszy news w serwisie? Ale to standardy telewizji publicznej. Nie wiem czy była później mowa o konflikcie palestyńsko-izraelskim, bo nie dotrwałem do końca wywodu pani posłanki. Właśnie przez takich ludzi i dzięki takim programom od dwóch lata nie oglądam telewizji w Warszawie.

W ostatnich dniach znów można było podziwiać wysoki poziom polskiego dziennikarstwa. Zaczęło się tradcyjnie już od posła Palikota. Nie rozchodzi się już o to co robi (lub czego nie robi, a powinienen), ale o to, jak inni robią z tego news dnia i cały dzień o tym pier... za przeproszeniem. Jeden pajac coś palnie, a inne pajace w TVN24 to komentują... Dziennik poświęca Palikotowi dwie pierwsze strony, a na dalszych pisze o wojnie na Bliskim Wschodzie, konflikcie gazowym czy WOŚPie. "Fakty" w TVN dwa dni z rzędu pierwszy swój materiał poświęcają nie komu innemu jak Palikotowi właśnie. Dziwi mnie to strasznie, bo nie raz słyszałem jak Kamil Durczok, nomem omen szef "Faktów", w radiu TOK FM ubolewał nad poziomem polskiego dziennikarstwa, a sam w ten sposób obniża jego standardy.

Rację miał Tomasz Lis w swojej ostatniej książce "My, Naród" - jeśli Polak chce się czegoś dowiedzieć o świecie, nie pomogą mu w tym polskie media. Sad but true.

Prezydent zawetował pomostówki

2008-12-16T02:53:00.000-08:00

Prezydent Lech Kaczyński zapowiedział, że zwraca się z prośbą do Sejmu o ponowne rozpatrzenie ustawy o emeryturach pomostowych, co dosłownie oznacza, że zawetuje ów projekt rządowy. Zastnawiam się, jak cel widzi prezydent w takim działaniu?

Przede wszystkim tłumaczenie, że jest to reforma niesprawiedliwa (wg rządu pomostówki miał dotyczyć jedynie 250 tys., wg prezydenta i PiS - a właściwie wg PiS i prezydenta, liczba uprawnionych miała być kilkukrotnie większa - milion osób, jest głupotą. Czy dla Lecha Kaczyńskiego sprawiedliwe jest, że wszyscy pracujący składają się na utrzymanie miliona bezrobotnych osób po 50tym czy 55tym roku życia? Nawet tych którzy, a właściwie zwłaszcza tych, którzy nie pracują w ciężkich warunkach jak np. kasierki na dworcach PKP, czy pracownicy koplani pracujący na powierzchni. Dlaczego w czasie, gdy powinno się maksymalnie ograniczyć wydatki budżetowe - co w ostatniej chwili zrobił rząd - prezydent zamiast podejść do sprawy rozsądnie i poważnie, bierze udział w targach politycznych?

Efektem takich działań może być zmiana podejścia wyborców do prezdenta i szerzej do PiSu, o czym świadczy ostatni sondaż z którego wynika, że PO cieszy się 60 proc. poparciem, a Prawo i Sprawiedliwość już tylko 19 proc.

Porcja linków do poduszki

2008-12-08T09:23:00.000-08:00

Jako, że nie mam weny do pisania, a na parę spraw chciałem zwrócić uwagę, przedstawiam parę linków do ciekawych i ważnych, moim zdaniem, tekstów.

1) Oczywiście trochę polityki. Czyli słów parę o tym jak wicemarszałek Sejmu Stefan Niesołowski donosił na kumpli, a poesł Jarosław Kaczyński dzielnie walczył z komuną, szczególnie w czasie stanu wojennego. Piszą o tym autorzy bloga spieprzajdziadu.com.

2) Chyba do grona licznie protestujących, słusznie czy też raczej niesłusznie, grup zawodowych, dołączą studenci. Oto decyzją Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie stypendia mogą pochodzić jedynie z kasy państwa, a nie z samorządów. O szczegółach pisze portal dlastudenta.pl.

3) Trzeci i ostatni link, to komentarz Bogusława Chraboty z Newsweeka na temat polskiej i niemieckiej przeszłości oraz ostatniej wpadce "Die Welt" z "polskimi obozami koncentracyjnymi.

Chinese Democracy na rynku!

2008-11-28T03:11:00.000-08:00

Wydawało się, że ta płyta już nigdy nie ujrzy światła dziennego. Zauroczony nowymi krążkami Metalliki i AC/DC wydanymi parę tygodni temu, nie spodziewałem się już w tym roku żadnej, ciekawej płyty.

Guns N' Roses, choć to całkowicie inny zespół niż na przełomie lat 80tych i 90tych, nadal budzi wielkie emocje, o czym świadczy fakt, że "Chinese Democracy" została uznana za najbardziej oczekiwany krążek dekady. Ale nie ma co się dziwić, skoro minęło 17 lat (sic!) od wydania poprzedniej, legendarnej płyty Use Your Illusion.

Z czasem w branży muzycznej zaczęto używać terminu "Chinese Democracy", jako rzeczy, która ciągnie się latami bez skutku. Doszło to takiego paradoksu, że amerykańska firma Dr Peppers zadeklarowała, że jeśli do końca 2008 roku płyta ukaże się na rynku, to zafunduje każdemu Amerykaninowi puszkę swojego napoju za darmo... Do niedawna żartowano, że prędzej w Chinach nastanie demokracja niż ukaże się płyta o tej nazwie pod szyldem Gunsów. Pomimo tego po czternastu latach od rozpoczęcia pracy nad albumem, 21 listopada ukazał się nowy krążek Guns N'Roses - "Chinese Democracy".

Choć muzycznie niewiele ona ma wspólnego ze starym brzmieniem Gunsów, płyta ta jednak może zyskać wielu fanów. Oczywiście to już nie ta sama energia co na "Appetite For Destruction" i nie te same oryginalne kompozycje co na "Use Your Illusion", ale mimo to "Chinese Democracy", to kawałek dobrego, rockowego grania. Wprawdzie mamy tu domieszki elektro-rocka i nu-metalu, a głos Axla też nie jest już taki jak kiedyś, ale czuję w kościach, że album odniesie spory sukces.

Moim skromnym zdaniem, utwory, które są nie tylko godne przesłuchania, to tytułowa "Chinese Democracy", świetna ballada "This I love", znajomo brzmiące "I.R.S" czy "Street Of Dreams". W kawałku "Madagascar" czeka miła niespodzianka i skojarzenia z jednym starym utowrem Gunsów.

Kluczowe pytanie dla fanów brzmi - czy warto było mierzyć się z własną legendą i wydawać ten krążek? Czy nie lepiej byłoby pozostawić "Chinese Democracy" jak muzyczną anegdotę? I zapamiętać Guns N' Roses jako dynamiczny rockowy zespół oraz twórcę poruszających ballad? Kwestię tę pozostawiam do rozważenia, oczywiście w czasie słuchania nowego albumu.

45-ta rocznica zabójstwa Johna Kennedy'ego

2008-11-24T08:08:00.000-08:00

Przedwczoraj minęła 45-ta rocznica zabójstwa 35-tego prezydenta Stanów Zjednoczonych Johna Fitzgeralda Kennedy'ego. Mimo to próżno dziś szukać jakiś informacji na ten temat (rocznicy, a nie samego zabójstwa), co jest niezmiernie przygnębiające. Oczywiście na stronach portali amerykańskich czy w zagranicznej prasie, coś się pewnie pojawi, choć i tak niewiele, ale u nas już zdecydowanie nie.

Zresztą skąd moje zdziwienie skoro gdyby zapytać licealistów o to, kim był JFK, większość pewnie nie znałaby odpowiedzi. Tak to już bywa gdy na lekcjach historii, wszystko co działo się po II wojnie światowej jest umiejętnie opuszczane gdyż brakuje czasu na zrealizowanie materiału... Taka mała dygresja na początek.

O Kennedym było ostatnio trochę głośniej, gdyż często zestawiano go z prezydentem-elektem Barackiem Obamą. Ta sama świeżość, młodość, to samo ucieleśnienie zmian. W latach 60-tych Kennedy, podobnie jak dziś Obama, był przez wielu albo kochany albo nienawidzony. Jack był katolikiem, Barack jest czarny (to uproszczenie, bo w rzeczywistości jest mulatem, jego matka była biała). Dlatego też Kennedy miał niesamowite utrudnienia na drodze do Białego Domu. Był on przeciwnikiem segregacji rasowej, co na południu USA przysporzyło mu rzeszę krytyków, a nawet wrogów, którzy nieraz grozili mu śmiercią - podobnie zresztą jak w przypadku Baracka Obamy.

John F. Kennedy zginął 22 listopada 1963 r. w godzinach wczesno popołudniowych. Do dziś jego śmierć budzi kontrowersje wśród historyków i pasjonatów polityki amerykańskiej. Według oficjalnej wersji, powielanej w szkołach, za winnego śmierci prezydenta uznaje się Lee Harley’a Oswalda, pracownika składnicy książek z której miał paść strzał/strzały. Mimo to, w tej sprawie jest mnóstwo nie tylko znaków zapytania, ale i przekłamań (zawartych w raporcie komisji Warrena, która wyjaśniała okoliczności zabójstwa JFK). Nie będę tu wymieniał wszystkich nieścisłości, bo to materiał na książkę, ale kilka podstawowych, ciekawych faktów powinno dać do zrozumienia, że do dziś nie znamy prawdy i Oswald niekoniecznie musiał być zamieszany w tą aferę.

Po pierwsze Lee. H. Oswald był idealnym „kandydatem na kozła ofiarnego”. Był zdeklarowanym marksistą, mieszkał przez kilka lat w ZSRR, co w ówczesnych czasach w Stanach było odbierane niemalże jak herezja w średniowieczu. Po drugie raporty z wojska, tak samo jak relacje jego współkompanów, wskazują, że był przeciętym strzelcem. Dlatego trudno uwierzyć w to, żeby marny strzelec z wadliwej, starej broni Manllicher Carcano Model 91/38, której Oswald był właścicielem, oddał trzy celne strzały w czasie ok. 6 sekund do ruchomego celu z kilkuset metrów. Na dodatek cel zasłaniały mu drzewa i po każdym strzale musiał ręcznie przeładować broń. Gdy w czasie badań historyków wynajęto strzelców wyborowych do odtworzenia strzałów jakie miał oddać Oswald z szóstego piętra składnicy książek w Dallas, żadnemu z nich nie udała się ta sztuka. Nie dość, że wymagało to niesamowitej precyzji, to niemożliwe jest oddanie trzech strzałów plus dwa przeładowania w ciągu 6 sekund. Tym bardziej trudno uznać to za możliwe, gdyż świadkowie oglądający przejazd prezydenta ulicami miasta, słyszeli strzały z trzech różnych miejsc. Ponadto kilka sekund po oddaniu strzałów do budynku w którym pracował Oswald wbiegł policjant i mijając „zabójcę prezydenta” udał się od razu na szóste piętro. Skąd tak szybko wzięła się policja? Przecież świadkowie słyszeli strzały z innych miejsc niż składnica książek. Dlaczego zatem funkcjonariusz udał się do tego konkretnego budynku i aż akurat na 6-ste piętro?

Oswald został zatrzymany później, gdy rzekomo postrzelił policjanta. W jaki sposób został uznany później za zabójcę Kennedy’ego? Oto jest kluczowe pytanie. Ale fakt, że pracował w składnicy książek i był zdeklarowanym komunistą, wystarczyło aby skazać go w oczach opinii publicznej.

Ciekawym, jednym z wielu, aspektem jest także czas o którym policja poinformowała o zdarzeniu jakie miało miejsce w Dallas. Otóż była to godzina 12.25, czyli na pięć minut przed przejazdem prezydenckiej kolumny samochodów obok składnicy książek. Czyli inny słowy policja poinformowała o czymś, co dopiero miało się wydarzyć. Różnica w czasie wzięła się stąd, że orszak prezydencki miał 5 minut spóźnienia, wynikający z ze zmiany trasy przejazdu (także bardzo interesujące, zmiana w ostatniej chwilii z zaplanowanej i sprawdzonej trasy na inną). Zastanawiające jest także to, że komendant policji w Dallas, jadący w pierwszym samochodzie w kolumnie prezydenckiej, nie dość, że wyprzedził fakty o pięć minut, to twierdził później, iż będąc ok. pół kilometra od składnicy książek, słyszał dokładnie skąd padły strzały – wypowiedź dla New York Timesa z 23 listopada 1963 r. Problem w tym, że wówczas jego samochód znajdował się pod wiaduktem, na którym jeżdżą pociągi, a wokół przejazd prezydenta obserwowały tłumy.

Tego typu nieścisłości jest mnóstwo w sprawie zabójstwa Johna Kennedy’ego. Niestety upływ czas i utrwalanie przekonania, że Oswald dokonał tego w pojedynkę, jak doniosła komisja Warrena, powoduje, że być może nigdy nie dowiemy się, nie tylko kto strzelał, ale co najważniejsze, kto zlecił zabójstwo jednego z najwybitniejszych prezydentów Stanów Zjednoczonych.

Żarty i rasizm

2008-11-17T05:31:00.000-08:00

"Dlaczego Barack Obama ma polskie korzenie? Bo jego dziadek zjadł polskiego misjonarza w Afryce". Oto żart, który rzekomo odpowiada na lewo i prawo szef MSZ Radek Sikorski. Dlaczego rzekomo? Bo nikt nie ma na to dowodów. Europoseł Ryszard Czarnecki, obecnie PiS wcześniej Samoobrona, na swoim blogu twierdzi, że słyszał z pewnych kręgów, że to właśnie minister spraw zagranicznych rozsiewa owy dowcip (ten sam poseł z równą żarliwoscią opowiadał kiedyś w programie "Co z tą Polską", że Ronald Reagan po pierwszej kadencji miał mniejsze poparcie niż Bush jr rok temu... Zapomniał chyba, że Reagan kolejne wybory wygrał w 49 stanach na 50 - taka mała dygresja). Ostatnio w radiu ZET Wojciech Olejniczak z SLD przyznał, że zna ten kawał i jest on śmieszny. Jak się okazało w czasie audycji, znają go wszyscy zaproszeni do radia politycy - Gosiewski, Chlebowski, Waszczykowski (też ponoć od Sikorskiego go usłyszał, ale trudno wierzyć komuś kto wyleciał z MSZ za niesubordynację), i jeszcze jakiś poseł PSL, nie pamiętam już nazwiska.

Abstrahując już od tego czy jest to śmieszny kawał czy nie, mnie osobiście nie śmieszy, nie widzę w nim rasizmu. Co chwilę słyszy się dowcipy i blondynkach, Żydach, Niemcach, Ruskach, Jasiu itp. Czy to też szowinizm? Myślę, że odpowiadanie takich kawałów to element wolności słowa. Kiedyś było to zakazne, ale na szczęście mamy inne, lepsze czasy.

Posłowie PiSu są bardzo oburzeni tym kawałem, który jest dla nich wyrazem skrajnego rasizmu i żądają od władz PO i samego premiera, aby zajął się tą sprawą. Nie trzeba być tak inteligentym jak posłowie Prawa i Sprawiedliwości, aby zauważyć, że jest to idiotyczna odpowiedź na skandal wokół słów posła Górskiego (PiS), który z trybuny sejmowej powiedział, że "Obama to czarny mesjasz lewicy" i "to koniec cywilizacji białego człowieka". Pan Gosiewski nieumiejętnie przekonywał w radiu ZET, że owy kawał o misjonarzu to rasizm, a oratorium posła Górskiego w Sejmie to "niefortunna wypowiedź"...

Dla mnie wyglądało to jak wypowiedź na zjeździe Ku-Klux-Klanu. Tymczasem zamiast wyciągnąć konsekwencje wobec posła Górskiego, odbija się piłeczkę do Platformy i robi pseudoaferę z kawału, który wszyscy już w Polsce znają. Szkoda, że pan Gosiewski i PiS tak alergicznie nie zareagował na ostatnie ulotki Małego Gościa Niedzielnego, gdzie w duchu katolicyzmu przekonywano dzieci, że modlitwa rozjaśnia twraz murzyńskich dzieci...

Yes, we did

2008-11-14T06:39:00.000-08:00

Jeden z dziennikarzy opisujących politykę amerykańską, a w szczególności ostatnie wybory, stwierdził, że nie będzie już drugiej tak porywającej, tak niesamowitej, tak przełomowej kampanii prezydenckiej w USA. Dość odważna teza. Możliwe, że prawdziwa. Jak to się właściwie stało, że wyborami w Ameryce od niemal dwóch lat interesowało się tyle osób na całym świecie?

Przede wszystkim, chcąc nie chcąc, prezydent Stanów Zjednoczonych, biały, czarny, mężczyzna czy kobieta, jest uznawany za przywódcę świata. Nawet, gdy jego kraj przeżywa ogromny kryzys. Nie tylko finansowy. Gdy uwikłany jest w dwie wyniszczające wojny na drugim krańcu ziemii, które obie są już w sferze symbolicznej porażkami, a jedna w sferze faktów. Po drugie wiele osób, czy to w USA, czy w Europie ma serdecznie dość George'a Busha. Jego samego i jego polityki. Od czasów Nixona nikogo Amerykanie i reszta świata "nie kochała" tak bardzo jak kowboja z Teksasu.

Mówi się, że żaden republikanin nie miał szans z Barackiem Obamą. Nie dlatego, że jest on niepokonany, tylko, że oni z góry są skazani na porażkę. Republikanin równa się człowiek Busha. McCain i jego sztab świetnie sobie z tego zdawali sprawę, ale Omaby również. Dlatego ciągle wytykano senatorowi z Arizony, że będzie kontynuował politykę obecnego prezydenta (co po części jest oczywiste, bo McCain był przeciwny wycofaniu wojsk z Iraku), albo że go wcześniej popierał, co nie do końca jest prawdą. Tak czy owak, sztab republikanów walczył z tym jak mógł. Lecz oderwanie od siebie łatki - kumpel Busha, to jedno, a przekonanie wyborców, że jest się lepszym od kontrkandydata, to drugie. Do tego zdaje się McCain potrzebował charyzmatycznego kandydata na wiceprezydenta. Dlatego też Sarah Palin, gubernator z Alaski, polityk całkowicie do niedawna nieznany, do tego kobieta, co miało pokazać McCaina jako człowieka otwartego i niezbyt republikańskiego, miała sprawdzić się w tej roli. Założenie dobre, ale wykonanie już znacznie gorsze. Gdyby ktoś wcześniej dokładnie sprawdził kandydaturę na kandydata gubernator Palin, może McCain mógłby zyskać na tym polu.

Był to początek września. Poparcie dla McCaina rosło, zrównał się nawet w sondażach z Barackiem Obamą. Sarah Palin była gwiazdą, pokazywano ją w telewizji często i chętnie. Zaskoczenie było spore, ale oto właśnie chodziło. Palin, mama pięciorga dzieci, miłośniczka polowań, miała być zasłoną dymną przed tematami, które pogrążały republikanów. Niestety, gdy dziennikarze zaczęli "prześwietlać" kandydata na vp (vicepresident) republikanów, okazało się, że Palin nie bardzo ma pojęcie o polityce zagranicznej. Z czasem okazała się świetnym materiałem dla satyryków amerykańskich. I tak czar pani gubernator prysł niczym bańka mydlana.

Do tego doszły słynne już słowa samego Johna McCaina o "solidnych podstawach amerykańskiej gospodarki" w momencie, gdy bankrutował bank Lehman Brothers. Fakt, że owe podstawy były wówczas solidne, ale zabrzmiało to jakby McCain był oderwany od rzeczywistości i nie wiedział co się dzieje w amerykańskiej sektorze finansowym. W sferze symbolicznym miało to jeszcze większy wydzwięk. Od tego czasu przewaga Obamy rosła, a rozwój kryzsu tylko pogłębiał ten proces. Już nie Irak, nie reforma służby zdrowia czy podatki miały kluczowe znaczenie w kampanii. Od tego czasu liczyło się to, co dzieje się z gospodarką, a z perspektywy zwykłego Amerykanina, co stanie się z jego domem na kredyt, z jego emeryturą, z jego oszczędnościami.

McCain do tego stopnia pogubił się w tym wszystkim, że zawiesił kampanię aby skupić się na rozwiązywaniu kłopotów związanych z narastającym kryzysem. Bardzo szlachetne i ryzykowne zarazem. Jednak wyborcy odebrali to jak ucieczkę przed problemem. Innymi słowy, czy McCain by przerwał kampanię czy nie kryzys i tak będzie trwał. Sztab senatora zrozumiał swój błąd i powrócili do walki.

Ostatnią szansą dla republikanów były trzy debaty prezydenckie i jedna wiceprezydencka. Udało mi się obejrzeć na żywo dwie z nich. Muszę przyznać, że były na dobrym poziomie merytorycznym, kandydaci nie punktowali się nawzajem i nie odstawali od tego, co pokazywali wcześniej. A to wszystko wpływało na niekorzyść McCain. Dlatego też Obama został uznany zwycięzcą każdej z debat. Wygrał, bo senator z Arizony nie zmienił satus quo. Podobnie Sarah Palin w starciu z Johnem Bidenem. Tutaj spodziewano się kompromitacji gubernator Alaski, lecz wypadała ona całkiem przyzwoicie. Ale przyzwoicie to za mało, gdy jest się w defensywie.

Od tego czasu były już tylko szarpane próby pozyskiwania poparcia przez republikanów. Lecz ani Joe hydraulik (zwykły wyborca, który kiedyś wytknął Obamie niekonsekwencję w zapowiedziach podatkowych), ani "skandal" z ciocią senatora z Illinois, która przebywała w USA nielegalnie przez jakiś czas, nie miały już większoego znaczenia. Od czasu, gdy sztab demokraty opublikował świetny półgodzinny klip z Barackiem Obamą w roli głównej oczywiście, było jasne, kto wygra te wybory.

Ktoś kiedyś powiedział, że wybory w USA są zbędne, bo przeważnie i tak wygrywa ten kandydat, który zbierze najwięcej funduszy na prowadzenie kampanii. Tym razem się to sprawdziło, ale nie tylko pieniądze uczyniły Obamę 44tym prezydentem USA. To także, a może przede wszystkim siła internetu. Teraz już żaden kandydat, w jakichkolwiek wyborach, w dowolnym kraju nie będzie mógł zlekceważyć tego medium. Jasne, że jest sporo miejsc, gdzie TV póki co ma niezagrożoną pozycję, ale zobaczymy na jak długo.

Agencja, słucham?

2008-09-11T14:23:00.000-07:00

Zapach porannej kawy budzi moje zmysły. Pierwsze łyki budzą mój organizm. Chwytam za telefon. Wystukuje numer i czekam, aż usłyszę głos w słuchawce. Po paru sekundach dochodzą do mnie słowa - "Biuro/Agencja, słucham?". Nawet się nie witam, od razu rozłączam się. Skoro oni traktują mnie jak idiotę, to dlaczego mam tracić czas=pieniądze na przywitanie się i pożeganie się jednocześnie? W swojej naiwności wystukuje kolejne numery i z nadzieją wyczekuję głosu, który nie przemówi do mnie słowami - "Biuro, słucham?". Na marne zdał się mój trud. Po wykonaniu ok. stu telefonów, wypiciu trzech kaw, przejrzeniu setek ofert, mam dość. Tylko, co z tego? Umowa wynajmu mieszkania kończy się za dwa tygodnie, a ja niczego nie mam. Żeby się pocieszyć, zastanawiam się ilu studentów i nie tylko ich, jest w sytuacji podobnej do mojej. Z pewnością wielu. Wystarczy wejść na ogólnokrajowe fora internetowe, albo poczytać komentarze pod artykułami, które opisują problem z mieszkaniami dla żaków, ignorowany przez włodarzy miasta, uczelnie i rząd.

Jedynym rozsądnym wyjściem z sytuacji okazało się przedłużenie obecnej umowy. Przecież to takie oczywiste i proste. Ale nie do końca. Szczególnie, że właściel z góry zapowiada, że musi zrewidować obecną cenę najmu, gdyż to rynek wyznacza ceny. Szkoda, że nie zdrowy rozsądek. Tym bardziej, że w przypadku wyprowadzki trzech osób, utrzymanie mieszkanie jest po prostu niemożliwe. Dlatego szybko z szukającego mieszkania, stałem się osobą oferującą pokój.

Postanowiłem więc, następnego ranka, zamieścić krótkie, bezpłatne ogłoszenie, na jednym z popularnych serwisów z ogłoszeniami. Było chwilę po ósmej, więc od razu po napisamu krótkiej i zwięzłej informacji, poszedłem zaparzyć kawę. Wstałem od biurka, zrobiłem parę kroków i ku mojemu zdziwieniu usłyszałem "Nothing else matters" - piosenkę zespołu Metallica, choć radio nie było włączone. Okazało się, że to moja komórka. Po niecałej minucie od zamieszczenia ogłoszenia zadzowniła pierwsza chętna osoba. Młoda para eksstudentów, byli tak zdeterminowani, że on urwał się z pracy aby mieszkanie obejrzeć. Los chciał, że miałem tyle telefonów, że kawy nie zrobiłem przez najbliższą godzinę.

Od godziny jedenastej zaczęły schodzić się zainteresowane osoby. Momentami w mieszkaniu 38m2 przebywało 8 osób... Niektórym tak bardzo zależało, że proponowali mi zapłatę za dwa miesiące z góry. Inni niemalże ze łzami w oczach przekonywali mnie, że za kilka dni nie będą mieli dachu nad głową. Dobrze ich wszystkich rozumiałem, w końcu jeszcze dzień wcześniej byłem jednym z nich, tysiąca studentów bez mieszkania, pokoju, stacji, własnego kąta. Po wizytacji kilkudziesięciu osób, pozostała kwestia, komu oddzwonić i przekazać radosną nowinę? W jaki sposób poznać się na człowieku w ciągu kilku minutowej wymiany informacji i wzajemnych grzeczności?

Nadal się nad tym głowie i myślę o tych, którzy jednak nadal nie znaleźli dobrego, a przede wszystkim nieastronomicznie drogiego lokum.

PS: Rząd w przyszłym roku, o czym dumnie zapowiedział premier Tusk, znacznie zwiększy wydatki na szkolnictwo wyższe. Proponowałbym żeby wybudować za te pieniądze akademiki lub studenckie osiedla, gdyż dojdzie do sytuacji, w której to nie matura i umiejętności będą decydowały o pójściu studiach, lecz jedynie zasobność portfela.

Do miłego,

krytyczny_liber

Nowy rok

2008-09-03T06:59:00.000-07:00

Wydaje mi się, że Nowy Rok powinien zaczynać się 1szego września, a nie 1wszego stycznia. Jest znacznie cieplej, więc obchody mogłyby być na świeżym powietrzu. Skąd ten pomysł? Czyż nie owy dzień jest najistotniejszym dla milionów uczniów? Podobnie jak dla polityków wracających z wakacji? Wiele osób zazwyczaj bierze urlop w końcówce sierpnia i z początkiem września wraca do pracy.

Sam w tym roku przekonałem się o tym, że 1wszy września to początek nowego roku - przynajmniej dla mnie. Z pierwszym stycznia nie nastąpi wiele zmian, jak to miało miejsce teraz. Może z wyjątkiem zmiany kalendarza na nowy.

Minęły pracowite wakacje, zaczął się pracowity wrzesień. Jak wybiegam myślami w przyszłość, to zdaję sobie sprawę, że będzie to bradzo pracowity rok.

Do miłego

krytyczny_liber

Koniec

2008-08-28T05:36:00.000-07:00

Wraz z kończącymi się wakacjami powracam do pisania na blogu. Niestety z przyczyn technicznych mój pierwszy blog - trybulski.cratta.pl, przestał istnień. Dlatego od dziś będę tutaj blogował. Może jeszcze nie teraz, ale za parę dni wrócę do regularnego pisania.

Pozdrawiam i miłej końcówki wakacji!

Podwójna klęska Polaków w obiektywie

2008-06-08T23:21:00.000-07:00

Zdjęcia zostały zrobione na Polach Mokotowskich. Mój komentarz do samego meczu Polska-Niemcy pojawi się zapewne jeszcze dziś na moim drugim blogu.

I na sam koniec

2008-05-20T03:28:00.000-07:00

Chętnie poczytam wszelkie komentarze odnośnie zdjęć. Więcej o warszawskich Juwenaliach 2008 napisałem na swoim oficjalnym blogu.

Ciąg dlaszy ciągu dalszego

2008-05-20T02:54:00.000-07:00

c.d.

2008-05-20T02:17:00.001-07:00

Parada studentów - Warszawa 2008

2008-05-19T05:28:00.000-07:00